|
|
RECOIL
zobacz: NITZER EBB
 Projekt
założony przez Alan'a Charles'a Wilder'a w 1985 roku będący
"odskocznią" od działalności w grupie Depeche Mode,
której członkiem był w latach 1982-1995.
Początki RECOIL były solową działalnością Alan'a Wilder'a (albumy:
1+2 oraz Hydrology) opartą w dużej mierze na materiałach
muzycznych tworzonych dla grupy Depeche Mode, z których tworzył
osobliwe pejzaże muzyczne. Co ciekawe wśród próbek dźwiękowych
na albumie Hydrology pojawiają się także polskie akcenty
wplecione w utwory z transmisji radiowych (fragment pieśni "Śmiało
podnieśmy sztandar do boju..." oraz fragment transmisji z
Radia Watykan w języku polskim).
Rok 1991 jest okresem intensywnej pracy produkcyjnej Alan'a Wider'a
nad nowym materiałem RECOIL, w czasie której równolegle wychodzi
spod jego ręki album NITZER EBB Ebbhead.
Wynikiem współpracy przy czwartym albumie NITZER EBB jest udział
Douglas'a McCarthy na kolejnej płycie projektu muzycznego Wilder'a.
Trzeci album Bloodline przynosi spore zmiany w koncepcji
działania RECOIL, który od tego momentu staje się projektem wieloosobowym
o płynnej strukturze personalnej. Po raz pierwszy na Bloodline
pojawiają się wokaliści, którym Alan Wilder pozostawia wolną rękę
w warstwie tekstowej i wykonawczej a sam nadal zajmuje się produkcją
dźwiękowych szat dla swoich kolaborantów. Na tym albumie swoich
talentów wokalnych i poetyckich użyczyli: Douglas McCarthy, Bukka
White (sample wokalne z utworu Shut em' Down, Bukka White
staje się pierwszym wskrzeszonym wokalistą RECOIL), Toni Holliday,
Moby, Flavour Flav (sample wokalne z She Watch Chanel 0
- Public Enemy) oraz Diamanda Gálas.
Na albumie Bloodline pojawia się jedyny w historii RECOIL
utwór obcego autorstwa Faith Healer (The Sensational Alex
Harvey Band) z wokalnym wsparciem Douglas'a McCarthy z NITZER
EBB. Jest on pierwszym wydanym singlem RECOIL.
Po kilkuletniej przerwie fani i sympatycy nowej muzycznej hybrydy
RECOIL doczekali się kolejnego dzieła mistrza i jego kolaborantów:
Unsound Methods. Tym razem muzyczne podróże zdecydowanie
zanurzają się w bardziej mroczne regiony dźwiękowego oceanu. Na
albumie pojawiają kolejni goście: Hilidia Cambell, Hepzibah Sessa,
Siobhan Lynch, Magie Estep, Oliver Kraus, wcześniejszy współpracownik
Douglas McCarthy oraz sam Alan Wilder wokalnie w utworach Missing
Piece i Shunt.
Album Unsound Methods jest przez wielu krytyków uważany
za jedną z najlepszych i najdojrzalszych płyt dogorywającego w
tym czasie nurtu Trip-Hop, chociaż w założeniach programowych
nikt nie planował aby miał on znaleźć się w tej szufladce muzycznej.
Ostatnie stadium rozwoju RECOIL prezentuje album Liquid,
przez wielu uważany za szczytowe i ostateczne dzieło projektu.
Tym razem grupa kolaborantów wraz z Alan'em Wilder'em przedstawia
serię muzycznych monodramów o bardzo niepokojącej strukturze tekstowo-dźwiękowej
i wysokim poziomie nasycenia emocjonalnego wywołującego dreszcz,
który nie opuszcza słuchacza od pierwszych taktów do ostatniego
oddechu płyty. Wśród gości na albumie pojawili się: Reto Bühler,
Nicole Blackman, Diamanda Gálas (tym razem jako główna
wokalistka), Samantha Coerbell, The Golden Gate Jubilee Quartet
(sample wokalne - kolejni wokaliści, których Alan Wilder wskrzesił
do życia po 60 latach), Dean Garcia oraz Rosa M. Torres.
Produkcja płyty (w prywatnym studio Alan'a Wilder'a - Thin Line)
przypomina swoim brzmieniem ostrze skalpela zatapiające się miękko
w egzystencji bohaterów spektaklu Liquid.
Alan Wilder w wyniku swoich działań solowych wykonał również kilka
remiksów utworów oraz produkcji muzycznych m.in. dla: Toni Holiday,
Nitzer Ebb, Olivia Louvel oraz czołówkę do programu telewizji
BBC - Secrets Of The Dead, która jest oparta na motywach
z płyty Liquid.
Po roku 2001 Alan Wilder postanowił nadrobić zaległości w życiu
rodzinnym powstałe przez kilkanaście lat działalności w Depeche
Mode oraz produkcję albumu Liquid, którego produkcja trwała
prawie rok.
Rok 2006... czas pokaże...
Mamy nadzieję, że nowy album RECOIL ukaże się na czas!
c.d.n.
Wiktor Krokodyl, 06.04.2006 r.
v. 2
Dyskografia RECOIL albumy
1986 1+2 Mute Records
1988 Hydrology Mute Records [edycja
CD posiada jako dodatek pierwszy album 1+2]
1992 Bloodline Mute Records
1997 Unsound Methods Mute Records
2000 Liquid Mute Records
Dyskografia RECOIL single
/ maxi
1992 Faith Healer Mute Records
1997 Drifting Mute Records
1998 Stalker Mute Records
2000 Strange Hours Mute Records
2000 Jezebel Mute Records
Linki RECOIL - patrz
tutaj
NITZER EBB
zobacz: RECOIL
 Jeden
z najbardziej wpływowych zespołów nurtu Electronic Body Music
założony w 1982 roku przez: Vaughan'a David'a Harris'a, Douglas'a
McCarthy oraz David'a Gooday'a.
Po dwóch latach działań koncertowych w Wielkiej Brytani i szlifowaniu
stylu opartego na rytmicznej, industrialnej lini wspartej artylerią
wykrzykiwanego tekstu, wspólnie z przyszłym producentem muzycznym
ich nagrań Phil'em Harding'iem zakładją własną wytwórnie płytową
Power Of Voice Communications, w której wydają swoje pierwsze
nagrania. Po wydaniui trzech singli zespół podpisuje kontrakt
z brytyjską Mute Records.
Wydanie kolejnych trzech singli (Morderous, Let Your Body Learn,
Join In The Chant) z nadchodzącego, pierwszego albumu That
Total Age umacnia pozycję NITZER EBB na scenie niezależnej
muzyki elektronicznej. Zespół nadal kontynuuje twardą linię muzyczną,
którą obrał na początku swojej działalności i realizuje młodzieńcze
postulaty buntu industrialnego That Total Age: 'muskuły
i nienawiść' + 'siła jest maszyną' + 'wizja porządku'!
Potwierdzeniem słuszności ówczesnej euforii fanów i krytyków jest
fakt, że do dzisiaj debiutancki album NITZER EBB jest uważany
za filar muzyki EBM / electro-industrial i nie przestaje zakłucać
spokoju uczestników współczesnych imprez z szeroko pojętą muzyką
elektroniczną. Wynikiem ówczesnych działań grupy było zaproszenie
NITZER EBB w 1988 roku przez Depeche Mode na europejską
część trasy koncertową Music For The Masses Tour jako "rozgrzewacza",
którą Depeche Mode kontynuowało w USA z Front 242. W 1990
roku NITZER EBB zagrali ponownie u boku Depeche Mode, tym razem
w USA na trasie World Violation Tour.
Rok 1989 przynosi kolejny album NITZER EBB - Belief, oraz
zmiany stylistyczne w muzyce i prezentacji wizerunku zespolu.
Skład grupy uszczuplił się o dwóch członków (producent Phil Harding
i David Gooday) a dołącza Julian Beeston (perkusja), zmienia się
też kierunek dźwiękowych poszukiwań zespołu. Producją płyty Belief
zajął się Flood spod którego ręki wyszły wcześniej albumy
m.in.: Nine Inch Nails, Depeche Mode, U2. Drugi album NITZER EBB
ma podskurnie zaszczepiony (przez produkcję Flood'a) kraftwerkowski
puls, co w efekcie muzycznym daje zwolnienie szalonego tempa z
pierwszej płyty i bardziej gęstą atmosferę. Na singlach ukazują
się Control I'm Here, Hearts And Minds oraz Shame.
Po trasie koncerowej Belief Tour zespół przystępuje do
produkcji trzeciego albumu Showtime. Produkcją płyty zajął
się ponownie Flood, ale tym razem otrzymaliśmy materiał, który
znacznie odbiega od poprzenich dokonań NITZER EBB. Muzycznie Showtime
otwiera się na nowe kierunki, które znajdują swoje rozwinięcie
w późniejszej działalności zespołu. Pojawiają się wątki stricte
jazzowe (Lighting Man), metalowo/grind-corowe (Getting Closer)
czy rapowe (Fun To Be Had, który w remiksie George'a Clintona
dociera do drugiego miejsca listy przebojów Billboard'u). W ramach
trasy Shoutime Tour grupa ponownie zagrała u boku Depeche Mode
na amerykańskiej części trasy zespołu.
Po zakończeniu Showtime Tour zespół rozpoczął pracę nad
kolejnym albumem Ebbhead, nad którego produkcją tym razem
czuwał Alan Wilder. Czwarty album NITZER EBB ukazuje
nowe, bardziej dojrzałe oblicze zespołu. Na singlach wydanych
nakładem Mute Records ukazały się utwory: I Give To
You (ze wspaniałymi partiami smyczków zaaranżowanymi
przez Alan'a
Wilder'a), Godhead (w którym Nitzer Ebb pokazali,
że nie potrzeba gitar żeby wydobyć piekielny czad) oraz Ascend.
Jako wydawnictwo towarzyszące Ebbhead, ukazała się epka
As Is. W wyniku kolaboracji pomiędzy
muzykami Douglas McCarthy został zaproszony
jako wokalista
do
pracy nad kowerem utworu Faith Healer (The
Sensational Alex harvey Band) na albumie Bloodline (RECOIL), który
ukazał się na singlu oraz w siedmiu wersjach na maxi singlu.
Po zakończeniu trasy promującej czwarty album i prawie trzyletniej
przerwie, NITZER EBB przygotowuje się do realizacji ostatniego
w swojej karierze albumu Big Hit. Skład NITZER EBB rozbudowuje
się o nowego perkusistę (Jason Payne), a w utworze Kick
It gościnnie bierze udział gitarzysta Dr Know (Bad
Brains). Płyta o bardziej rockowym brzmieniu niestety nie przyniosła
dobrych
opinii
fanów
zespołu
a i wśród krytyków muzycznych nie zebrała najwyższych not. Na
singlach wydano Kick It,
I Thought i
Cherry Blossom, które jednak nie podniosły zarówno sprzedaży
albumu ani statusu zespołu na rynku muzycznym. Po trasie koncertowej
promującej album zespół postanowił zawiesić działalność.
W ciągu następnych dziesięciu lat członkowie NITZER EBB pojawiali
się sporadycznie w różnych projektach muzycznych. Bon Harris podjął
współpracę z Depeche Mode, Smashing Pumpkins, Evanescence, AFI,
Avril Lavigne, Bush, Marilyn Manson i Billy Corgan'em (jako współproducent)
oraz założył własny projekt Maven. Douglas McCarthy pojawia
się na kolejnym albumie RECOIL - Unsound Methods w utworach:
Incubus i singlowym Stalker, What You Are projektu
Kloq, Wahre Arbeit Wahrer Lohn grupy Die Krupps, 1x1 projektu Motor, W
2005 roku wydał album Between
The Devil w
duecie z autorem remiksów NITZER EBB Terencem Fixmer'em jako Fixmer/McCarthy. Album
oraz trasa koncertowa duetu odniosły spory sukces co sprowokowało
NITZER EBB do podjęcia decyzji o reaktywacji z okazji dwudziestopięciolecia
działalności grupy na trasę koncertową aby
uczcić
ten jubileusz serią występów w Europie.
W tak zwanym międzyczasie NITZER EBB podjął współpracę z Die
Krupps (Maschines Od Joy).
W listopadzie 2005 roku ukazuje się album z kowerami NITZER EBB
wydany przez projekt Muscle And Hate stworzony przez Sebastiana
R. Komor'a (Icon of Coil, Monofader, Moonitor), i Paul'a
Toohill'a (XP8). W tym samym roku ukazuje się też nowa wersja
utworu Getting Closer nagrana przez niemiecki zespół Volt.
c.d.n.
Wiktor Krokodyl (korekta merytoryczna A.N.D.),
29.07.2006 r.
v. 4
Dyskografia NITZER EBB
albumy
1983 Basic Pain Procedure (MC - kaseta demo)
NEPDemo
- - - -
1987 That Total Age Mute Records
1988 So Bright So Strong (Compilation 1984-1986)
Power Of Voice Communications
1989 Belief Mute Records
1990 Showtime Mute Records
1991 Ebbhead Mute Records
1995 Big Hit Mute Records
2006 Body Of Work 1984-1997 Mute Records
2006 Body Rework (Remixes) Mute Records
Dyskografia NITZER EBB
single / maxi
1984 Isn't It Funny How Your Body Works Power
Of Voice Communications
1985 Warsaw Ghetto Power Of Voice Communications
1985 Get Clean Power Of Voice Communications
1986 Morderous Mute Records
1987 Let Your Body Learn Mute Records
1987 Join In The Chant Mute Records
1988 Control I'm Here Mute Records
1989 Hearts And Minds Mute Records
1989 Shame Mute Records
1990 Lightning Man Mute Records
1990 Fun To Be Had / Getting Closer Mute
Records
1991 As Is Mute Records
1991 I Give To You Mute Records
1991 Godhead Mute Records
1992 Ascend Mute Records
1995 Kick It Mute Records
1995 I Through Mute Records
1995 Cherry Blossom Mute Records
2001 Shame / Join In The Chant Novamute
2002 Let Your Body Learn / Control I'm Here
Novamute
2004 Murderous / Control I'm Here Novamute
|
